Nathalie van Deursen (zang)

Ik ben Nathalie; 'The Rookie' van Duck Tape. Wie mij begin 2010 had gezegd dat ik in een band zou gaan zingen, had ik vierkant uitgelachen. Maar het is inmiddels een feit; ik ben er supertrots op en ontzettend blij met de mannen die Ducktape maken tot wat het nu is!

Muziek is altijd al een Grote Liefde in mijn leven geweest. IJverig zat ik van jongs af aan al hele schriften vol te schrijven met songteksten van de liedjes die ik leuk vond. Uren achtereen het casettebandje (jaja, ik loop hier ook al een tijdje rond) stukjes terug spoelen om te begrijpen wat ze nou toch zongen, want van de engelse taal had in op mijn 10e echt nog geen kaas gegeten...Zou ik die schriften nog gehad hebben, zou ik ongetwijfeld krom liggen van het lachen om de rare woorden die ik ervan gemaakt had. En zoals zovelen deden; op oudjaarsdag zat ik helemaal klaar om de Top 100 lied voor lied op te nemen en vooral het casettebandje tijdens het nieuws en reclame op pauze te zetten. Tussendoor even piesen ging maar net en moeders moest vooral thee en een boterham naar m'n kamer brengen, want daar had ik echt geen tijd voor! Zingen deed ik vooral met veel plezier voor mezelf en had er destijds geen enkele ambitie mee.

Maar hoe ik er dan bijgekomen ben?
In maart 2009 schreef ik een blog over waar ik nog zoal van droomde; gitaar leren spelen was er 1 van. De eerste die daarop reageerde was Anton; onze gitarist. Hij 'sommeerde' mij de maandag na het publiceren van de blog naar de oefenruimte te komen en mijn gitaar mee te nemen (die al 9 jaar werkloos in een hoek stond...). Sja...wie A zegt! En zo geschiedde. Na een paar maanden het eelt op mijn vingers gespeeld te hebben, kwam ik er schoorvoetend voor uit, dat ik er ook best wel bij wilde zingen. Dit resulteerde uiteindelijk in een deelname aan de Jamsessie in Van der Geest op 19 maart jl met o.a. een vertolking van Anouk van 'Lovin' Whiskey', samen met Anton. Ik ben daar op dat podium he-le-maal doodgegaan van de zenuwen, maar had de smaak wel te pakken! Door de positieve reacties die ik daar op kreeg en de kick van het zingen voor publiek, heb ik het er niet bij laten zitten en heb ik zangles genomen. En ineens realiseerde ik me ook, dat ik mijn passie had gevonden en hier op-wat-voor-manier-dan-ook niet meer mee wilde stoppen. En een paar maanden later kreeg ik een telefoontje of ik wilde auditeren voor Duck Tape... Ja hoor, IK?? Je begrijpt; ik ben gegaan, deed mijn ding zo goed als ik kon en werd tot mijn verbazing nog aangenomen ook :-)

Nu is het elke week repeteren geblazen met de mannen, waarbij we een opbouwende kritische noot naar elkaar niet schuwen. En met maar 1 doel; Duck Tape laten ROCKEN!!!

Bedankt voor je interesse in mijn personage en ik hoop dat we de vouwen uit je broek spelen als je een optreden van ons bijwoont!

LET US ENTERDUCK YOU!
Nathalie